هرگز به کوچه بن‌بست لعنت نفرست.همان رنج بن‌بست بودن برایش کافیست…

ای کاش…
ای کاش…
ای کاش…
این آرزوهای آدمی هم که هرگز پایانی ندارد…

هیچ وقت
هیچ وقت نقاش خوبی نخواهم شد
امشب دلی کشیدم
شبیه نیمه سیبی
که به خاطر لرزش دستانم
در زیر آواری از رنگ ها
ناپدید ماند…
(حسین پناهی)

اگر همه آدم‌ها سعی میکردند شبیه خودشان باشند،خودِ خودِ واقعی‌شان،دنیا خیلی بهتر بود.

روزی میرسد که تو به افکار امروزت بخندی

در ذهنت،یک جایی را برای احساسات “محض” نگه دار…

دست نوازش، دست درد،دست سنگین یک مرد بر پیکر زنی، دستی برای گرفتن،دستی برای دادن، دستی برای درآغوش کشیدن ،دستی برای دادن فرمان،واپسین دستی که گردن می‌زند و دستانی که تشویقش می‌کنند.دستان خون خواه، دستی که زندگی می‌گیرد و دستی که زندگی می‌دهد. دستی که می‌سازد، دستی که نمی‌سازد، دستی که ویران می‌کند،دستی که جشن آشتی انسان را برپا می‌کند و پایی که می‌دود تا دستانی نان‌ها را قسمت کنند. دستی که بمبی می‌سازد و سرانجام دستی که دست …

انسان! خودت به یاری خود برخیز ! “بتهوون”